Yalnız Ardıç Ağacı’nın gölgesinde büyürdük.<br />Şahlanırdı alnımızda beş vakitli bir hüzün.<br />Hürmet ederdik “aşk” denen o dinmez ibadete.<br />Değeri ölçülmezdi, yürekten çıkan sözün.<br /><br />Yedi güzel adamdık, yedi Kara Lise’li<br />Gittiği her şehirde, sokağın şairleri<br />Kederle beslenirdi kalemimizden sevda<br />Yedi güzel adamdık, yedi Kara Lise’li