Sen gitme!
Ay gök yüzünden intihâr eder de karanlık sulara
Yakamozların dudaklarında saklanır ışıklar
Korku’dan doğma sanrı ilâhlar bilevler
sancılı kimliklerin çığırtkanlığını
Piçleşmiş sloganlar altında ezilir kaktüs çiçekleri
Türkülerin avazı ecnebi topraklara gömülür
Gitme sen!
Demirden kuşların gürültüsüne homurdanırda
sessizliğe dilenir yıldızlar
Ah ne olur dur!
Bir de sen gitme!