Özgür Çelik’in analizine göre İran’daki protestolar, yerel ekonomik ve sosyal adaletsizliklerden doğsa da dış güçler tarafından stratejik bir araca dönüştürülmektedir. ABD, özellikle Trump dönemiyle birlikte, gerçek bir rejim değişikliğinden ziyade sembolik zaferler ve petrol odaklı baskı politikaları izlemektedir. Metin, İran'ın Devrim Muhafızları gibi köklü yapıları nedeniyle Latin Amerika modelleriyle yıkılamayacağını savunur. Etnik azınlıkların ve protestoların birer piyon olarak kullanılması, özgürlükten ziyade bölgesel istikrarsızlık ve "kontrollü çökertme" riski taşımaktadır. Avrupa ise bu jeopolitik tabloda iradesiz ve pasif bir konumdadır.