Το άρθρο γράφεται για να αναδείξει την αξία του υλικού στην σημερινή εποχή,
που όλα αντικαθιστούνται τόσο εύκολα, και όχι για να διαμορφώσει τις προτιμήσεις και τα γούστα των ιδιοκτητών που ανακαινίζουν ή κατασκευάζουν μια κουζίνα και κατ' επέκταση την οικία τους.
Τους παλιούς μαρμάρινους νεροχύτες, και πάγκους που βλέπω με θλίψη στα σκουπίδια, έχουν μεγάλη αξία που ίσως πολλοί δεν μπορούν να εκτιμήσουν.
Αν γνωρίζαμε την αξία τους δεν θα τους πετάγαμε τόσο εύκολα.
Η εξόρυξη- κοπή – διαμόρφωση – λείανση, το κουβάλημα στην πλάτη τον τσακισμένων πια μαρμαροτεχνιτών στους ορόφους των πολυκατοικιών
(και όχι μόνο) χωρίς γερανούς και αναβατόρια αποτελούσε μεγάλη διαδικασία και κούραση.
Οι μαρμάρινοι νεροχύτες στα χέρια ενός ειδικού γυαλίζονται και επανέρχονται στην αρχική τους κατάσταση χωρίς σκόνη και λερώματα.
Σήμερα κυριαρχεί το εύκολο, και το γρήγορο, παλιά κυριαρχούσε η διαχρονικότητα του υλικού, που σήμερα την αγνοούμε !