Nazım Peker’in bu köşe yazısı, Amerika Birleşik Devletleri başkanlarının resmi ikametgahı olan Beyaz Ev'deki yaşantılarına dair çarpıcı detayları ve finansal sorumlulukları ele almaktadır. Yazar, yaygın bilinenin aksine bu mekânın bir ihtişam merkezi değil, başkanların kişisel harcamalarını, gıda masraflarını ve hizmetli ücretlerini kendi maaşlarıyla karşıladıkları bir yer olduğunu vurgular. Clinton ve Reagan gibi liderlerin deneyimleri üzerinden, devlet imkanlarının şahsi amaçlarla kullanılamayacağı ve demokratik hesap verebilirlik prensipleri anlatılmaktadır. Metin boyunca Beyaz Saray teriminin yanlışlığına değinilerek, buranın aslında halka ait geçici bir hizmet alanı ve müze olduğu hatırlatılır. Sonuç olarak eser, monarşi ile demokrasi arasındaki farkı, halkın kalıcılığı ve yöneticilerin geçiciliği ilkeleri üzerinden mukayese ederek sorgular.